Upiekszania etap kolejny

Lenie nie wystarczają pomalowane pazurki u nóg. Wymarudziła u mr. G malowanie pazurków u swoich "japek"

Ciesze się, że Leonida jeszcze nie kuma co to trwała albo farbowanie.

Ja twardo się odchudzam. Nie spożywam ni kropelki słodkich napoi i soków tylko wlewam w siebie ogromniaste ilości wody. Kolacje staram się jeść najpóźniej o 19 - 20, a potem choćby się waliło i paliło od mielenia czegokolwiek wzbraniam się jak tylko się da. Zobaczymy jak mi pójdzie :)

miłego dnia dla Was wszystkich podczytujących tych zdeklarowanych jak i tych tajnych ;P

KUCHENNE REWELACJE ;P

Pytaliście o moje "olejowane" kafelki.
Wiem, że malowanie kafelek farbą olejną to trochę kontrowersyjne działanie, ale tak jakoś wyszło. Trochę z braku czasu - mieliśmy tydzień na doprowdzenie całego mieszkania do stanu używalności. Trochę z braku  kasy, bo specjalistyczne farby do kafli ( bo są takowe), trochę kosztują. Oryginalny wygląd kafelek przyprawiał mnie o dreszcze, więc poprostu MUSIAŁAM je jakoś przerobić. Tak napadł mnie pomysł z pomalowaniem ich olejną, tak na chwilę, potem zmienimy kafle, albo damy szkło, wykładzinę albo jeszcze coś innego. W związku z tym, że źle mi się kojarzy błyszcząca olejna, a matowej w sklepie nie było, wykorzystaliśmy stary sposób podsunięty przez mojego Teścia (którego bardzo pozdrawiam). Mój teść zdradził nam sekret jak robiło się farbę matową kiedyś, Wy wiecie jak? Wystarczy dodać do farby najzwyklejszy talk, farba staję się pięknie matowa. No ale do rzeczy kafelki malnięte olejną wyglądają tak

Kafelki "olejowane" miały być z nami na chwilę. Ta chwila trwa już 1,5 roku. Znalazłam na kompie fotki kuchni przed rewolucjami

a tu widać stan pierwotny kafelek, koszmarny salcescon bbbrrrrrrrrrrrrrrrrr

Jak już jesteśmy w kuchennych klimatach, to pokaże Wam ostatni nabytek. Jest nim lampa nad blat pod oknem

Narazie jeszcze z wiszącym kablem, w planach mam małe zmiany w kuchni i tedy kabel zniknie w ścianie. Jak dobrze, że mój mr. G jest elektrykiem :)

 Te pokrętła mnie kręca :)

Na koniec wrzucę Wam jeszcze fotę świeżutkiego, jeszcze nierozpakowanego nabytku

 Napewno jeszcze o nim usłyszycie, ale to za jakiś czas.

ps. nawet nie wiecie jak się cieszę, że nie muszę iść na leczenie. To dzięki Wam!!!!!!!!! :****************

Tak się zastanawiam, w sieci jest nas tyle, to czemu w realnym świecie nie umiem znaleźć takiej pokrewnej duszyczki? noż do jasnej ciasnej gdzie Wy się chowacie?????????????

BO......

Bardzo bardzo Wam dziękuje za ogrom pozytywnych wibracji i dobrych rad w komentarzach pod poprzednim postem. Zaczyna być powolutku lepiej, ale idę naprzód takimi malutkimi kroczkami (tip-topami). To nie chodzi o to, że czuję się źle dlatego, że jestem w domu. To chyba poprostu zmęczenie tym, że większość otaczających mnie ludzi ma mnie za wariatkę. czemu? a temu:
- bo mebluje mieszkanie dziwnymi meblami (np. nasze szafiszcze)

- bo wprowadzam w życie recyklingowe projekty, np GAZETOWNIK

- bo szydełkująca 25latka, phi... to przecież zajęcie dla starych bab
- bo wymyślam dziwne rozwiązania zamiast stosować "to co wszyscy"np. montaż sporych kółek przy Kikowym łóżeczku aby móc nim jeździć po mieszkaniu
- bo płacę za rzeczy, które normalni ludzie wyrzuciliby na śmietnik (tablica emaliowana)

-bo pomalowałam kafelki farbą olejną, przecież były takie ładne
-bo przerabiam meble, np nasze kuchenne krzesła

- bo zachciało mi się lustrzanki, a przecież i tak nie będe umiała jej używać,

- bo wieszam jakieś dziwne plakaty zamiast pięknego tryptyku z tulipanami, bo to przecież prawdziwa sztuka jest

- bo prowadze bloga, a mało to lepszych rzeczy do roboty

i tak możnaby bez końca.

Czy ja naprawdę robię jakieś chore rzeczy?! a na dodatek koszmarnie wyglądające? tylko szczerze proszę, bo jeśli jest coś na rzeczy i faktycznie coś ze mną nie tak to trzeba podjąć jakąś terapię albo cUś.

Może to właśnie przez ten brak akceptacji otoczenia tak mi się jakoś źle na duszy porobiło...... jak myślicie? Generalnie nigdy mnie to nie ruszało, ale chyba za dużo się nazbierało.

Nic to. Muszę się jakoś poskładać do kupy. Dietka, odchudzanko coby zgubić ciążowe zbiory. Na lato będe niczym młoda nimfa ;P (przecież pomarzyć można nie ?). Myślałam nad zmianą wizualną, np o innej fryzurze (jakieś cięcie czy kolorek) no ale nie wiem za bardzo co by to miało być no i tak się miotam, ale naszczęście ciągle MOTAM tego nikt mi nie zabierze, NIE ODDAM!!!!!!!!  i BASTA

miłej nocki Wam życzę

KOLOROWYCH SNÓW :)

KULiżanka

Oto nasza nowa KULiżanka piłka

Nareszcie nasze lampy i inne delikatne sprzęty w mieszkaniu są bezpieczne, a Lenka może swobodnie się bawić.


ps. jestem bardzo mile zaskoczona ilością odwiedzin, obsewratorów i Waszych komentarzy. Dzięki i prosze o więcej!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dodajecie mi pozytywnej energii, bardzo jej teraz potrzebuje. Jakiś kryzys osobowościowy mnie dopadł :( 
wiecie matka, siedze w domu, ciągle te dresy ( o przepraszam leginsy tYż), tak mało kobieca się czuje no i wogółe do niczego, buuuuu............

Najnowsza produkcja

Jak tam? Poświętowaliście wczoraj? Ja wczoraj wieczorem jak dziewczynki już smacznie spały uskuteczniałam produkcję.

Wiecie co produkowałam? Nie???? no to już Wam piszę. "Urobiłam się po kokardy".... strasznie podoba mi się ten zwrot. Ostatnio bardzo często się z nim spotykam. Uważam, że bardzo tu pasuje, bo właśnie kokardy produkowałam.

Narazie powstało sztuk 10 w kolorach ziemi.  Już mam ochotę na więcej, bo bardzo przyjemnie się je robi.

Każda kokarda jest broszką. Można ją przypiąć do płaszcza, torebki, swetra lub w każde inne miejsce, które przyjdzie nam do głowy.

Wszystkie poszukują domu. Można sobie przygarnąć taką za 8zł z wysyłką :)

Każda ma ok 10cm długości. Mogę je dla Was zrobić w innych kolorach.

Skoro wyszedł mi już taki ogłoszeniowy post to wrzucę też chustecznik, który też czeka na nowy dom.

 (cena: 20zł z wysyłką)

Ja pędzę wypatrywać listonosza z zamówionymi włóczkami.

Dobrze, że Lenka bardzo lubi patrzeć co się dzieję na dworze. Podczas takiego wyglądania zawsze  bardzo duuużo dyskutujemy o tym co widzimy. Lenka to straszna gaduła, ciekawe po kim?????? ;P

miłego dnia moi drodzy :D

Po babsku

Rano przywitało nas piękne słońce. Świetny prezent na Dzień Kobiet.
Ja nadal w euforii aparatowej. Mr. G chyba nie spodziewał się, że ja tak na poważnie na ten aparat chorowałam. Myślał, że to kolejny mój wymysł. Teraz chyba powolutku zmienia zdanie, jak widzi mnie biegającą z aparatem i Lenusię, która uwielbia gdy jej się robi zdjęcia. Chciałabym mu tu ogromnie podziękować (wiem, że czasem pokryjomu tu zagląda) za pomoc w spełnieniu mojego marzenia.

Mam nadzieję, że moje fotki nie są najgorsze. Wiem, że jeszcze duużo przedmną dlatego ćwiczę, ćwiczę ćwiczę.... przecież to praktyka czyni mistrza.
Lenka też już załapuje się na dzisiejsze święto. Każdego dnia obserwuje jak zaczynają ją interesować babskie sprawy. Choćby ostatni cyrk paznokciowy. Dziś z samego rana przytachała swoje ozdoby, ozdóbki gumki, spineczki i inne pierdułeczki do włosów

Rozwlekła swe skarby na kanapie

I zaczeła oglądać, układać, przekładać

Poprostu podziwiała swoje skarby.... znacie to?

Też lubicie układać swoje byłskotki co???

Lenka nie toleruje przypinania to włosów czegokolwiek, a dziś sama sobie zafundowała fryzurkę

Ostatnio też ciągle chce nosić w domu spódniczkę, bo jak twierdzi musi tańczyć. Spódniczka MUSI się kręcić. Ulubioną jest ta

O torebkach nawet nie mówię, bo tych ma ogrom. W zależności od tego gdzie idzie zabiera odpowiednią torebeczkę. Czy Wasze córcie też mają takie odpały?

Mnie to troszkę przeraża, bo ja taką strojnisią nigdy nie byłam.

Drogie Kobitki życzę Wam cudownego dnia.

żeby o Was dbano zawsze i ceniono 365 dni w roku, a nie tylko dziś.

ogromna buźka

mmuuuaahh 

KOLOROWO

Jakie piękne dni nadeszły. Słońce wdziera się do mieszkania jak tylko może, uwielbiam to :)
Od wczoraj jestem właścicielką najprawdziwszej lustrzanki i moja radość jest ogromna. To spełnienie mojego marzenia. Jest to używane body i standardowy obiektyw, ale jest MÓJ :D więc pstrykam na potęgę.
Dziś zaserwuje Wam wulkan kolorów

Pled robię dla sympatycznej Gosi.

Pled ma mieć 130x200cm.



Pled potrzebuje jeszcze ramki, czekam na dostawę włóczkową i biorę się do roboty.

Jest jeszcze jedna rzecz, o której chciałam napisać. Justyna postanowiła obdarować mnie wyróżnieniem

jest mi bardzo miło, dziękuje :)

Według zasady powinnam obdarować 5 osób, których blog ma mniej niż 200 obserwatorów.

Musiałam to parę dni przemyśleć.... doszłam do wniosku, że nie obdaruje 5 osób. Szczerze mówiąc irytuje mnie ta zasada. Dawanie pięciu wyróżnień sprowadza się do tego, że w końcu KAŻDY je otrzyma. Cóż to wtedy za wyróżnienie? Na pewno jest ono mniej warte. Dlatego postanowiłam wyróżnić tylko jedną blogerkę

KONWALIOWĄ BOMBONIERKĘ prowadzi ona cudnego bloga. Każdy post wchłaniam i chce jeszcze. Pisze lekko i tak jak lubię, mnie bardzo urzeka.

Na zakończenie dnia moja Lenka sprawiła, że zrobiło mi się tak jakoś miękko i ciepło na serduchu jak nigdy.

Po przeczytanej na dobranoc baji zgasiłam jak zwykle światło, czekam aż dziecię opendzluje kakao* i odda butle.

Słysze jeszcze ostatnie cmokania, zasysanie powietrza, czuje już butle w mojej dłoni. Myślę: a Młoda nie kimnęła to posiedzę jeszcze chwilę. Siedzę widzę, że się wierci w końcu odwraca się w moją stronę i mówi cichutko: Bardzo lubię z tobą być mamusiu. Normalnie szok, szczęka opadła mi aż do ziemi. To było cudowne.

Życzę Wam wszystkim jak najwięcej takich chwil.

*wiem, że źle na noc, staramy się ograniczać z tym kakaowaniem i butlowaniem